Studiedag: de terugkeer van de Koning

Snelle inschrijvingslink: bit.ly/mt20170827

Beste,

Onze politieke instellingen zijn verrot. Terwijl wij op school worden geleerd dat de overheid bestaat uit de uitvoerende, de wetgevende en de rechterlijke macht, is dat eigenlijk een klucht.

Er is maar één macht, de dag van vandaag, en dat is de financiële, monetaire macht, die de illusie van de drie voorgaande machten in stand houdt. Wat het discours ook is, finaal komt het neer op de titel van een liedje:

“It’s all about the money, die die dum dum dure-reerum”

Niet dat ik vies ben van geld. Verre van. Maar wanneer geld geen middel meer is, maar een doel op zich, waar niet enkel onze planeet wordt aan opgeofferd, maar finaal ook mensen – letterlijk – dan is er echt iets mis aan het lopen.

De analyse daarvan heb ik al veel eerder gemaakt. De Diabolische Driehoek van (1) schuld, (2) fiatgeld en (3) belastingen vermaalt alles wat goed, mooi en rechtvaardig is, en zet het om in … geld.

Leeg geld, waar dus letterlijk steeds minder waarde achter zit.

Dat kan niet blijven duren. Ooit is het culturele (N4), morele (N3) en sociale (N2) kapitaal opgesoupeerd, en breekt de crisis met de uitgestelde som aan krachten in één keer door. De vraag of dat gebeurt is irrelevant, het is wanneer.

Op die laatste vraag formuleerde ik ook al een antwoord. Ik denk dat het geplande einde van dit systeem zéér nabij is, misschien zelfs al dit jaar. Wéten doe ik dat niet, enkel vermoeden. Ik kan fout zijn.

In ieder geval mogen we niet bij de pakken blijven zitten, en ons ook niet teveel frustreren over de onmacht van de “traditionele” politiek om hier iets aan te verhelpen. Frustratie is heel ongezond – behoed u ervoor.

Wat wij nodig hebben is een nieuw politiek model. Een model dat recht doet aan wat onze menselijke natuur vereist, en dat gericht is op het naar boven halen van het beste in éénieder van ons.

Tenminste … dat is de indruk.

Ik geloof niet in nieuwe modellen. Ik geloof niet dat er ook maar iets is dat radicaal nieuw is. Dat is een nihilistische positie: het zou betekenen dat er een radicale scheiding kan bestaan tussen het oude en het nieuwe.

Dat is niet zo. Nil novum sub sole. Niets nieuws onder de zon. Alles is al eens gezegd. Maar omdat niemand aan het luisteren was, moet het nog eens gezegd worden …

Wat dan? Dat er een OUD model nodig is. Wat heden ten dage “traditioneel” wordt genoemd, is eigenlijk modern, en wat vooruitgang wordt genoemd, is eigenlijk achteruitgang. De vooruitgang van de achteruitgang, zeg maar.

ALLES is pervers geworden, zelfs betekenissen.

Daarom neem ik u op zondag 27 augustus mee op safari. We gaan een raar beest bekijken: modernisme. Het is 400 jaar oud, verzwelgt alles wat ook maar enige zin geeft aan het leven, is en is uiterst agressief. U weze gewaarschuwd.

Het is enkel wanneer we snappen wat dat beest is, dat we volle kracht vooruit naar het verleden kunnen: terug naar de natuurlijke organisatie van de samenleving, zoals die in oude geschriften te vinden is.

400 jaar, in het licht der eeuwigheid, is namelijk niets.  Descartes, Bacon, en alles wat daarna gekomen is, ik verwerp het, en wel categoriek. Samen met u ga ik terug op zoek naar de Logos – de goddelijke ordening die alles beheerst.

De Logos, namelijk, bestaat uit drie onderdelen, die ook op politiek vlak hun doorwerking hebben. Er zijn wel degelijk drie machten, maar het zijn niet de drie die men ons voorhoudt.

De triade van commerciële, spirituele en materiële macht zijn de hoekstenen van een model dat ik gemakshalve de “Nieuwe Trias Politica” had kunnen noemen, maar wat ik uit afkeer voor modernisme dus niet heb gedaan.

Don’t feed the monster. 🙂

In de plaats stel ik u “De Triarchie” voor, dat in feite enkel in zijn naamgeving origineel is. Net wanneer ik dacht voor één keer geniaal te zijn, namelijk, vond ik een tekst die exact hetzelfde zei. Alleen was die +/-2500 jaar oud. Deju.

Het zal me leren. Ziedaar een illustratie van de modernistische arrogantie: we denken steeds maar weer dat we slimmer zijn dan de klassieken. Ook ik. Nadere studie van die geschriften legde voor mij een heel duidelijk model bloot.

De titel van de namiddag is: “De terugkeer van de Koning”. Nu is nog niet duidelijk waarom, maar ik ben er rotsvast van overtuigd dat jullie bij het naar huis gaan perfect zullen weten wat ik daarmee bedoel.

Ik zal namelijk niet enkel mijn model aan jullie presenteren, maar ook hoe het uiteindelijk gerealiseerd kan worden. Een zeer praktische strategie, die, om te snappen hoe praktisch ze is, eerst theoretisch begrepen moet worden.

De uitdaging die ik mij gesteld heb, voor die middag, is om u te bewijzen – met 100 % zekerheid – dat een samenleving zonder belastingen, of andere vormen van uitbuiting mogelijk is.

Het monetair systeem zit namelijk geen greintje in met protest-acties, petities of partijen. Die bevestigen het systeem alleen maar. Alexander Haig zei het nog: “Let them march all they want, as long as they continue to pay their taxes.”

Maar kunnen bewijzen dat belastingen 100 % uitbuiting zijn, is dat even ongevaarlijk? Ik denk het niet. Als ik kan bewijzen dat een samenleving zonder belastingen mogelijk is, dan eindigt ook de fiscale slavernij.

Althans: theoretisch. Dan is het zaak om dat te gaan realiseren. En ook daar heb ik over nagedacht. Die middag ga ik een DE-volutionair idee lanceren: belastingen zullen vrijwillig zijn, of ze zullen niet zijn.

Onmogelijk, zegt u? Dan beseft u wellicht niet dat voor 1912 in de VS niemand inkomstenbelastingen betaalde. Enkel met de invoering van de Federal Reserve is die er gekomen – ziedaar de Grote Hoax die belastingen heten.

Maar het zal niet enkel over geld gaan. Het zal vooral gaan over de mind-set die nodig is om een triarchie te laten werken. Geen énkel systeem, namelijk, kan werken zonder een correcte, ethische attitude van haar deelnemers.

Ik ga lang stilstaan bij die mind-set, omdat die het fundament is van de praktische actie die nodig is om de triarchie ook daadwerkelijk te realiseren. Die actie moet ondernomen worden door de Koning, waarop wij enkel kunnen wachten.

De kerel die die bewuste actie gaat uitvoeren, namelijk, die moet kloten van staal hebben. Ten eerste: niet bang zijn voor de dood. Ten tweede: 100 % integer zijn. Ten derde: niet eens Koning willen zijn.

Koning Arthur, quoi.

Wat die bewuste actie is, vertel ik u lekker niet. Daarvoor moet u dus naar Antwerpen komen. Maar ik verzeker u dat ze 100 % in lijn met het model ligt, en maar op één punt kan falen. Ook dat punt vertel ik u nog niet.

Benieuwd?

Reserveer dan snel uw plaats. Zoals u weet zijn er telkens maar 100 stoelen voorzien, en zoals steeds heb ik aan de mensen die al eerder eens naar een abonneenamiddag gekomen zijn de primeur gegeven.

Het resultaat is dat ondertussen 61 van de 100 plaatsen al bezet zijn. En dit op twee maanden voor het evenement! Wil u erbij zijn, dan is snel wezen de boodschap. Dit is alvast de link: bit.ly/mt20170827

De prijs is 149 euro. Daarvoor krijgt u vijf lezingen, een debat, warm en koud lunchbuffet, en koffie, water en versnaperingen de hele dag door. Maar dat is materie. Het gaat hem om de energie: de nieuwe inspiratie die u opdoet.

Praktisch:

De dag wordt ingedeeld in twee delen: drie presentaties in de voormiddag, en twee in de namiddag. Daarna zal uitgebreid tijd worden vrijgemaakt voor debat, zodat ook jullie een inbreng kunnen hebben.

 

 

Dit is het volledige programma:

9:00 – welkom en koffie
9:30 – eerste lezing: De illusie van de Trias Politica
10:30 – pauze
10:45 – tweede lezing: De achterliggende filosofie: modernisme
11:45 – pauze
12:00 – derde lezing: De oplossing: terug naar de Logos
13:00 – lunch
14:00 – vierde lezing: De politieke vertaling van de Logos: de triarchie
15:00 – pauze
15:15 – vijfde lezing: De strategie die maar op één punt kan falen
16:15 – grote pauze
17:00 – nabespreking – vragen – debat
18:00 – einde van de dag

Dat einde – 18:00 u – is relatief. We mogen tot 19:00 u de zaal gebruiken, dus wie langer wil blijven, die kan dat. Zelfs wie eerder wil vertrekken – met de grote pauze bijvoorbeeld – die kan dat ook. Maar blijf toch maar – het wordt interessant.

Dat is zowat alles wat ik wou vertellen over die zondag.

Rest mij enkel nog te zeggen dat ik NIET pessimistisch ben over de toekomst. Van alle emoties die uit de doos van Pandora ontsnapt zijn, namelijk, was er ééntje die ons altijd bijstaat: de hoop.

Hoop is wat ons doet leven. Ik kan de tv niet open doen, of ik word slecht van al die propaganda. Maar wéten, niet gewoon twijfelen, echt wéten dat een ander systeem mogelijk is en bovendien kan werken, brengt een hemelse rust.

Dat demonstreer ik u op zondag 27 augustus.

Tot dan!

Brecht Arnaert

Nog eens de inschrijvingslink: bit.ly/mt20170827